Mál Tannsmiðafélags Íslands gegn Tryggingastofnun ríkisins

Tannsmiðir gerðu kröfu um að Tryggingastofnun ríkisins semdi við þá
umlögboðnar endurgreiðslur vegna sjúkratryggðra á sama hátt og samið hafi verið
við

Tannlæknafélag
Íslands um endurgreiðslur. Ákvörðun samkeppnisráðs var eftirfarandi: „Með
hliðsjón af markaðsráðandi stöðu Tryggingastofnunar ríkisins, sem kaupanda á
tannlækna- og tannsmíðaþjónustu fyrir elli- og örorkulífeyrisþega og þá sem
slysatryggðir eru samkvæmt lögum um almannatryggingar nr. 117/1993, telur
samkeppnisráð að synjun Tryggingastofnunar ríkisins á gerð samnings við
tannsmíðameistara sem sérhæfðir eru í smíði á lausum gervigómum, um lögboðnar
endurgreiðslur vegna fyrrgreindra skjólstæðinga Tryggingastofnunar, hafi
skaðleg áhrif á samkeppni í skilningi 17. gr. samkeppnislaga nr. 8/1993 og
stríði gegn markmiði laganna, sbr. 1. gr. þeirra.

Að mati
samkeppnisráðs getur það ekki samrýmst samkeppnislögum að byggja synjun á gerð
slíks samnings á því að tannsmiðir tilgreini fyrirfram þá tannlækna sem þeir
hyggist skipta við á grundvelli samnings þeirra við Tryggingastofnun ríkisins.

 Með vísan til 17.
gr. samkeppnislaga beinir samkeppnisráð þeim fyrirmælum til Tryggingastofnunar
ríkisins að ganga til samninga við tannsmíðameistara sem sérhæfðir eru í smíði
á lausum gervigómum, um lögboðnar endurgreiðslur fyrir elli- og
örorkulífeyrisþega og þá sem slysatryggðir eru samkvæmt almannatryggingalögum,
á þeim grundvelli sem markaður er í almannatryggingalögum.“