Kvörtun Félags ungra lækna yfir samningi Tryggingastofnunar og Læknafélags Reykjavíkur

Samkeppnishömlur fælust
að mati félagsins í því að Tryggingastofnun ríkisins, sem keypti stærstan hluta
af allri útseldri þjónustu lækna, hefði gert samning við tiltekna aðila
(Læknafélag Reykjavíkur og félagsmenn þess) og þannig bæði takmarkað
atvinnufrelsi starfandi lækna og hindrað aðgang nýrra lækna að markaðnum.

I.            
„Með hliðsjón af markaðsráðandi stöðu Tryggingastofnunar ríkisins sem
kaupanda á sérfræðilæknisþjónustu telur samkeppnisráð að þær aðgangstakmarkanir,
sem felast í 1. gr. samnings Tryggingastofnunar og Læknafélags Reykjavíkur um
sérfræðilæknishjálp frá 7. mars 1996, hafi skaðleg áhrif á samkeppni í
skilningi 17. gr. samkeppnislaga og brjóti gegn markmiði laganna, sbr. 1. gr.
þeirra. Að mati samkeppnisráðs felast aðgangstakmarkanirnar annars vegar í
einkarétti félaga Læknafélags Reykjavíkur að samningnum og hins vegar í því
hlutverki samráðsnefndar, sem í sitja fulltrúar Læknafélags Reykjavíkur og
Tryggingastofnunar ríkisins, að meta þörfina fyrir þjónustu í viðkomandi
sérgrein og fá til þess upplýsingar um umfang væntanlegs reksturs og
rekstraráætlun. Að mati samkeppnisráðs getur
það ekki samrýmst samkeppnislögum að byggja synjun um aðgang að samningi við
Tryggingastofnun um sérfræðilæknishjálp, á mati stofnunarinnar á þörfinni fyrir
þjónustu í viðkomandi sérgrein. Með vísan til 17. gr.
samkeppnislaga beinir samkeppnisráð þeim fyrirmælum til Tryggingastofnunar
ríkisins og Læknafélags Reykjavíkur að breyta 1. gr. samnings um
sérfræðilæknishjálp á þá leið að einkaréttur félaga Læknafélags Reykjavíkur að
samningnum verði afnuminn og framangreint hlutverk samráðsnefndar fellt niður.

II.          
Samkeppnisráð telur gjaldskrá Læknafélags Reykjavíkur frá 1991 með
samþykktum breytingum, svo og 3. og 4. gr. samnings Tryggingastofnunar
og Læknafélags Reykjavíkur um sérfræðilæknishjálp frá 1996 fela í sér ólögmætt
verðsamráð sem brýtur í bága við ákvæði 12. sbr. 10. gr. samkeppnislaga.

 Með vísan til
c-liðar 1. mgr. 16. gr. veitir samkeppnisráð umræddri gjaldskrá og samningsákvæðum
undanþágu frá 12. gr. sbr. 10. gr. samkeppnislaga. Samkeppnisráð mun fyrir
árslok 1999 taka til athugunar hvort rétt sé að endurskoða þessa ákvörðun.

 III.        Ákvæði 18. gr. laga Læknafélags Reykjavíkur, sem
mælir fyrir um að félagsmönnum sé óheimilt að taka að sér læknisstörf fyrir
minna endurgjald en ákveðið sé í gjaldskrá félagsins og samþykktum, brýtur að
mati samkeppnisráðs gegn ákvæði 12., sbr. 10. gr. samkeppnislaga. Ákvæði 18.
gr. laga Læknafélags Reykjavíkur er því ógilt skv. 49. gr. samkeppnislaga. Gjaldskrá sú
sem veitt er undanþága fyrir í 2. mgr. í lið II. hér að framan er því
hámarksgjaldskrá.“